இந்திய பண்பாட்டிற்கு பேரரசுகளின் கொடை Online Test 12th Ethics Lesson 5 Questions in Tamil

விளக்கம்: இந்தியாவில் ஏற்படுத்தப்பட்ட முதல் பேரரசான மௌரியப் பேரரசு காலத்தில் இருந்து கலை, கட்டடக்கலை, ஆட்சிமுறை போன்றவற்றில் வியக்கத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. மேலும் புதிய ஆட்சிமுறையைத் தொடங்கி வைத்தனர்.

விளக்கம்: குப்தப் பேரரசு, மௌரியப் பேரரசுக் கூறுகளை விரிவுப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்காற்றியது. இது இந்தியக் பண்பாட்டிற்கும், இந்து சமயத்திற்கு அளப்பரிய பணியினை ஆற்றியுள்ளது.

விளக்கம்: குப்தர்களின் அறிவியல்நோக்கு இன்றைய அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டன. குப்தப் பேரரசின் காலம், வரலாற்றில் ‘பொற்காலம்’ எனக் கருதப்படுகிறது.

விளக்கம்: குஷாணர்கள் காலத்தில் பௌத்த சமயமும், கலை, கட்டடக்கலையும் உலகநாடுகளுக்குப் பரவியது.

விளக்கம்: ‘தேவி சந்திரகுப்தம்’ என்ற நூலை விசாகதத்தர் எழுதினார். இது மௌரியர்களின் ஆட்சி பற்றி அறிய உதவுகிறது.

விளக்கம்: பல்லவர்கள் குடைவரைக் கோயில்கள், ஒற்றைக்கல் இரதங்கள் ஆகியவற்றை உருவாக்கி இந்தியப் பண்பாடு, பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாத்தனர்.

விளக்கம்: மௌரியர்களின்; ஆட்சிமுறை குறித்த தகவல்களை, சாணக்கியர் (கௌடில்யர்) எழுதிய அர்த்தசாஸ்திரம் என்ற நூல் தெரிவிக்கிறது.

விளக்கம்: பிற்காலப் பாண்டியர் காலத்தில், பொருளாதாரத்தில் வியக்கத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. வாணிபக் குழுக்கள், அயல்நாட்டு வாணிபம் மூலம் உள்நாட்டு வருவாயைப் பெருக்கின.

விளக்கம்: இன்று நாம் பின்பற்றும் அளவை முறைகளுக்கு முன்னோடி, பாண்டியர் கால அளவைகளே ஆகும்.

விளக்கம்: ராஷ்டிரகூடர்கள், ஹெய்சாளர்கள் காலத்தில் கன்னடமொழி மறுமலர்ச்சி பெற்றது. மேலும், சாளுக்கியர் காலத்தில் அவர்கள் நாட்டிலிருந்து கணபதி வழிபாடு “காணபத்யம்” என்ற புதிய சமயப்பிரிவாக தமிழகத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 

விளக்கம்: முகலாயப் பேரரசின் நிருவாகக் கூறுகளே தற்கால இந்தியாவின் பிர்கா, பஞ்சாயத்து போன்ற நிருவாக முறைக்கு காரணமாகும்.

விளக்கம்: பழங்கால இந்தியாவின் ஆட்சிமுறை, சமூக, பொருளாதார, சமய நிலைகளின் வளர்ச்சிக்கும் நுண்கலைகளின் உருவாக்கத்திற்கும் மௌரியர்களே அடித்தளமிட்டனர். மௌரிய மன்னர்களுள் சந்திரகுப்தர், பிந்துசாரர், அசோகர் ஆகியோர் இந்தியப் பண்பாட்டிற்கு அளித்த கொடை குறிப்பிடத்தக்கது.

விளக்கம்: கௌடில்யர் ‘சாணக்கியர்’ எனவும் அழைக்கப்பட்டார். இவர் மௌரியர்கள் காலத்தைச் சேர்ந்தவர்.

விளக்கம்: பல்லவர்களுக்குப் பின் வந்த சோழர்கள் ஆட்சிமுறை, கலை, கட்டடக்கலை, இலக்கியம், சமயச் சகிப்புத்தன்மை போன்றவற்றைப் பரப்புவதில் மற்றப் பேரரசுகளுக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தனர்.

விளக்கம்: கிரேக்கப் பயணி மெஸ்தனிஸ் எழுதிய இண்டிகா என்ற நூல் மௌரியர்களின் ஆட்சியைப் பற்றி அறிய உதவுகிறது.

விளக்கம்: ‘முத்ரா ராட்சசம்’ என்ற நூலை விசாகதத்தர் எழுதினார். இது மௌரியர்களின் ஆட்சி பற்றி அறிய உதவுகிறது.

விளக்கம்: சாளுக்கிய நாட்டிலிருந்து தமிழகத்தில் கணபதி வழிபாடு, ‘காணாபத்யம்’ என்ற புதிய சமயப்பிரிவாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

விளக்கம்: 1.மௌரியர்களின் ஆட்சியைப் பற்றி அறிய அர்த்தசாஸ்திரம், முத்ரா ராட்சசம், தேவி சந்திரகுப்தம், இண்டிகா போன்ற நூல்கள் உதவுகின்றன.

2. மேலும் மகாவம்சம், தீபவம்சம்; போன்ற பௌத்த நூல்கள், மாமன்னர் அசோகரின் கல்வெட்டுகள், நாணயங்கள் போன்றவையும் சான்றுகளாக உள்ளன.

விளக்கம்: அர்த்த சாஸ்திரம் என்ற நூலில் மௌரியர்களின் ஆட்சிமுறை குறித்த தகவல்களைத் தெரிவிக்கிறது. இந்நூல் மௌரிய ஆட்சிமுறையின் ‘வேதம்’ எனப்படுகிறது.

விளக்கம்: அர்த்த சாஸ்திரம், மன்னனின் நிர்வாகமுறை எவ்வாறு இருக்க வேண்டுமென்று வரையறையைத் தருகிறது. நாட்டில் தர்மத்தையும் நீதியையும் நிலைநாட்ட வேண்டியது மன்னனின் கடமையாகும். அரசனின் இக்கடமைகள் “இராஜ்ய தர்மம்” எனப்பட்டது.

விளக்கம்: மௌரிய நிர்வாகத்தில் அரசனுக்கு உதவ 12 உறுப்பினர்கள் கொண்ட குழு இருந்தது. நாட்டில் தர்மத்தையும் நீதியையும் நிலைநாட்ட வேண்டியது மன்னர்களின் கடமையாகும்.

விளக்கம்: மௌரியப் பேரரசு 4 பெரும் மாகாணங்களாப் பிரிக்கப்பட்டது. தட்சசீலம், உஜ்ஜனி, தோசாலி, சுவர்ணகிரி ஆகிய நகரங்கள் அம்மாகாணங்களின் தலைநகரங்களாக விளங்கின.

விளக்கம்: மௌரிய மாகாணங்களை “மகாமாத்திரர்கள்” என்றழைக்கப்பட்ட ஆளுநர்கள் ஆட்சி செய்தனர். மேலும் அரசனுக்கு உதவ அமைச்சரவை குழு ஒன்று இருந்தது.

விளக்கம்: 1. மௌரியர் ஆட்சிக்காலத்தில் அரசனுக்கு உதவ அமைச்சரவைக் குழு ஒன்று இருந்தது.

2. அக்குழுவில் புரோகிதர், சேனாதிபதி, சன்னிதத்தா, சம்ஹர்தர், பிரதிஹாரர், பிரசஸ்தா, நியாயதீஷ், அந்தபாலா, பௌர், அதவர்வம்சிகா, துர்க்கபாலா ஆகியோர் முக்கிய இடம் வகித்தனர்.

விளக்கம்: மகாமாத்திரர்கள் – மாகாண ஆளுநர்

புரோகிதர் – அரசகுரு

சேனாதிபதி – படைத்தலைவர்

சன்னிதத்தா – கருவூல அதிகாரி

விளக்கம்: சம்ஹர்தர் – வரி வசூல் செய்பவர் 

பிரதிஹாரா – மன்னனின் தனி உதவியாளர் 

பிரசஸ்தா – காவல்துறை தலைவர்

நியாயதீஷ் – தலைமை நீதிபதி

விளக்கம்: அந்தபாலா – எல்லைப்புற பாதுகாவல் அதிகாரி

பௌர் – தலைநகர ஆளுநர்

அத்வர்வம்சிகா – பெண் பாதுகாவல் அதிகாரி

துர்க்கபாலா – கோட்டை பாதுகாவல் அதிகாரி

விளக்கம்: ராஜீகர்கள் – மாகாண வருவாய்த்துறை அதிகாரிகள் என மௌரியர் கால ஆட்சிமுறையில் அழைக்கப்பட்டனர். மௌரியர் காலத்தில் 4 பெரும் மாகணங்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

விளக்கம்: மௌரிய மாகாணங்கள் பல மாவட்டகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அம்மாவட்டங்களை ‘ஸ்தானிகர்’ என்ற தலைமை அதிகாரி நிர்வகித்தார்.

விளக்கம்: மாவட்ட ஆட்சியருக்கு உதவ ‘யுக்தர்கள்’ என்ற துணை அதிகாரிகள் மௌரிய ஆட்சியில் இருந்தார். மாவட்ட தலைமை அதிகாரி ‘ஸ்தானிகர்’ எனப்பட்டார்.

விளக்கம்: நகரங்களின் நிர்வாகத்தைக் கண்காணித்த அதிகாரி ‘நகரிகா’எனப்பட்டார். நகரத்தன்மை அதிகாரிகளின் பணிகள் பற்றி மெகஸ்தனிஸ், கௌடில்யர் ஆகியோர் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

விளக்கம்: மௌரியர்களின் தலைநகரான பாடலிபுத்திரம் தலா 5 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட 6 குழுக்களால் நிர்வகிக்கப்பட்டது. கிராம நிர்வாகத்தைக் கிராமணி என்ற அதிகாரி கவனித்தார்.

விளக்கம்: மௌரியர் ஆட்சியில் கிராம நிர்வாகத்தை ‘கிரமணி’ என்ற தலைவர் நிர்வகித்தார். இதேபோல் 10 முதல் 15 கிராமங்களைச் சேர்த்து நிர்வகித்தவர் ‘கோபன்’ எனப்பட்டார். 

விளக்கம்: படை நிர்வாகத்தைச் ‘சேனாதிபதி’ என்ற தலைமைதளபதி கவனித்தார். யானைப்படை, குதிரைப்படை, தேர்ப்படை, காலாட்படை போன்ற படைகள் முக்கியத்துவம் பெற்றன.

விளக்கம்: கிரேக்க நாட்டறிஞர் பிளனி என்பவர் மௌரியரின் படையில் 6,00,000-காலாட்படையினர், 30,000-குதிரைப்படையினர் 9,000-யானைப்படை வீரர்கள் 8,000- தேர்ப்படை வீரர்கள் இருந்ததாக குறிப்பிடுகிறார்.

விளக்கம்: 1. மௌரியர் ஆட்சியில் கடற்படை மற்றும் போக்குவரத்து நிலைப்படை ஆகியவையும் இருந்தன.

2. மௌரியர் ஆட்சியில் சேனாதிபதியின் கீழ் படைகளை ‘ஆயுதகரஅத்யஷா’ என்ற அதிகாரிகள் மேற்பார்வையிட்டனர்.

விளக்கம்: சந்திரகுப்த மௌரியர் ‘பத்ரபாகு’ என்ற சமணத்துறவியால் சமணத்திற்கு மதமாற்றம் செய்யப்பட்டபின் அரசப்பதவியைத் துறந்து நாடு முழுவதும் சமண சமயத்தைப் பரப்பினார்

விளக்கம்:  மௌரியர் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட உரிமையியல் நீதிமன்றங்கள் தர்மஸ்தானியம் என்று அழைக்கப்பட்டன.

மௌரியர் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட குற்றவியல் நீதிமன்றங்கள் கண்டக சோதனங்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன.

நீதிபதிகள் ‘தர்மாதிகாரி’ என்றழைக்கப்பட்டார்.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் நிலவரியே முதன்மையான வரியாக இருந்தது. விளைச்சலில் வருவாயில் ஆறில் ஒரு பங்கு வரியாக வசூலிக்கப்பட்டது. நீர்ப்பாசனவரி, படகுவரி, வனவரி, சுரங்கவரி என பல வரிகள் வசூலிக்கப்பட்டன.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில், அயல்நாட்டு வாணிகத்தை முறைப்படுத்தும் விதமாகச் சுங்கவரி விதிக்கப்பட்டது. நிலவரி ‘பாகா’ என்ற பெயரிலும், பழங்கள் மீதான வரி ‘பலி’ என்ற பெயரிலும் அழைக்கப்பட்டது.

விளக்கம்: மௌரியர் மன்னர்களான சந்திரகுப்த மௌரியர், பிந்துசாரர் ஆகியோர் ஒற்றர்களை நியமித்து நாட்டைக் கண்காணித்தனர். அசோகர் ஒற்றர் முறையைப் பரவலாக்கினார். மௌரியர் கால ஒற்றர்களைக் ‘குதபுருஷர்கள்’ என்றழைத்தவர் கௌடில்யர்.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில், சமூகத்தில் நிலவியிருந்த வர்ணாஸ்ரமமுறை மேலும் வலுவடைந்தது.

இந்தியாவில் அலெக்சாந்தரின் படையெடுப்பிற்குப் பின்னர் கிரேக்கர்கள் இந்தியர்களுடன் மண உறவு கொண்டனர். இதனால் இந்தோ-கிரேக்கம் என்ற புதிய சமூகப் பிரிவு தோன்றியது.

இதனால் கிரேக்கப் பண்பாட்டுப் பேறுகள் இந்தியப் பண்பாட்டுக் கூறுகளுடன் ஒன்றிணைந்தன.

விளக்கம்: சாரநாத் கற்றூணில் காணப்படும் சிங்கம், சாக்கியர்களின் சின்னமாக விளங்கும். இது, சித்தார்த்தரின் (புத்தரின்) சாதனைகளைக் குறிக்கிறது.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் புகழ்பெற்றிருந்த தட்சசீலப்பல்கலைக்கழகம் பல கல்வியாளர்களையும் ஆட்சியாளர்களையும் உருவாக்கியது.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் ஆணாதிக்கச் சமூகம் வலுப்பெற்றது. ஆனால், உயர்குடிப் பெண்கள் சுயம்வரம் உள்ளிட்ட உரிமைகளைப் பெற்றிருந்னர். அச்சமூக மக்கள் பருத்தி, கம்பளி போன்ற ஆடைகளை உடுத்தினர். அவர்கள் தங்கம், வெள்ளி போன்ற அணிகலன்களையும் அணிந்தனர்.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் வேளாண்மை முக்கியத் தொழிலாக இருந்தது. விளைச்சல் அடிப்படையில் மக்களின் பருவ மற்றும் ஆண்டு வரிகள் விதிக்கப்பட்டன. அரசின் விவசாயப் பண்ணைகளைச் ‘சித்தியஷா’ என்ற அதிகாரி நிர்வகித்தார்.

விளக்கம்: நியார்கஸ் என்ற கிரேக்கர் மௌரியர் கால கைத்தொழில்கள், மட்பாண்ட உற்பத்தித் தொழில் போன்றவை பற்றிக் புகழ்ந்து குறிப்பிடுகிறார்.

விளக்கம்: பெண்கள் பல்வேறு விதமான காதணிகளை அணிந்திருந்தாகவும் உற்பத்தி செய்ததாகவும் அர்ரியன் என்பவர் குறிப்பிடுகிறார்.

விளக்கம்: கனிம வளங்கள் நிறைந்திருந்த சோட்டநாக்பூர் பீடபூமியிலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்பட்ட இரும்பு, செம்பு, வெள்ளி போன்ற உலோகங்களைக் கொண்ட ஆயுதங்களும், அணிகலன்களும் தயாரிக்கப்பட்டன.

விளக்கம்: 1. மௌரியர் காலத்தில் உலோக வேலை செய்வோர், தச்சுவேலை செய்வோர், மீன்பிடித் தொழில் செய்வோர் போன்றோர்கள் சமூகநிலையிலும், பொருளாதார நிலையிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தனர்.

2. சுரங்கத் தொழிலை அரசே ஏற்று நடத்தியது.

விளக்கம்: சாரநாத் கற்றூணில் காணப்படும் குதிரை, சித்தார்த்தர் (புத்தர்) ஆசைகளைத் துறந்து, அரண்மனையைவிட்டு வெளியேறிய நிகழ்வைக் குறிக்கிறது.

விளக்கம்: தாமிரலிப்தி என்ற துறைமுகம் சிறப்பு பெற்றது. பருத்தி, கம்பளியாலான ஆடைகள் முத்துக்கள் போன்றவை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. தங்கம், வெள்ளி போன்றவை இறக்குமதி செய்யப்பட்டன.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் வணிகர்கள் கிரீஸ், சிரியா, எகிப்து போன்ற நாடுகளுடன் வாணிப உறவு வைத்திருந்தனர். வணிக பரிமாற்றத்தில் ‘நிஷ்கா’ என்ற தங்க நாணயம் பயன்படுத்தப்பட்டது.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் வணிகர்கள் நிஷ்கா என்ற தங்க நாணயமும், மயில், குன்று, வளர்பிறை பொறிக்கப்பட்ட ‘பனா’ என்ற வெள்ளி நாணயமும், ‘கர்சபனா’ என்றழைக்கப்பட்டன செப்பு நாணயமும் பயன்படுத்தினர்.

விளக்கம்: இந்து, சமணம், பௌத்தம் ஆகிய சமயங்களை மக்கள் பின்பற்றினர்

கிருஷ்ணர், பலராமன், சிவபெருமான், இந்திரன் போன்ற கடவுளை மக்கள் வழிபட்டனர்.

கங்கை, யமுனை போன்ற நதிகளைத் தாயாகக் கருதி மக்கள் வழிபட்டனர்

விளக்கம்: மௌரியர் கால நீதிமன்றங்கள் பற்றிக் கௌடில்யர் தமது நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவரது நூல் அர்த்தசாஸ்திரம் ஆகும். இவர் சாணக்கியர் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்.

விளக்கம்: சந்திரகுப்த மௌரியர், தற்போதைய கர்நாடகத்தின் சிரவணபெலகோலா (மைசூருக்கு அருகில்) என்ற இடத்தில் உண்ணா நோன்பிருந்து உயிர் துறந்தார். அவரது இறப்பிற்குப்பின்  ‘சந்திரபாஸ்டி’ என்ற இடத்தில் அவருக்குக் கோயில் கட்டப்பட்டது.

விளக்கம்: சல்லேகானம் – இது சமணத்துறவிகள் பின்பற்றும் உண்ணா நோன்பு முறை. தம் வாழ்வைத் தாமாகவே முடித்துக் கொள்ள விரும்பும் துறவிகள் வடதிசையை நோக்கி உண்ணா நோன்பிருந்து உயிர்நீங்கும் வரை கடுந்தவம் செய்வதை இந்நோன்பு முறை குறிப்பிடுகிறது.

விளக்கம்: கி.மு(பொ.ஆ.மு) 261-இல் நடைபெற்ற கலிங்கப்போரில் அசோகர் வெற்றிபெற்றார். கலிங்கம் என்பது தற்போதைய ஒடிசா மாநிலமாகும்.

விளக்கம்: கி.மு(பொ,ஆ.மு) 261-இல் நடைபெற்ற கலிங்கப்போர் வெற்றிக்குப்பின் அசோகர், உபகுப்தர் என்ற சமயத்துறவிகளால் பௌத்த சமயத்திற்கு மாற்றப்பட்டார்.

விளக்கம்: அசோகர், பௌத்த சமயத்தையும், அறக்கருத்துக்களையும் பரப்ப ‘தர்மமகாமாத்திரர்கள்’ என்ற அதிகாரிகளை நியமித்தார். பௌத்த சமயத்தை மக்களின் சமயமாக பரப்புவதில் ஈடுபட்டார்.

விளக்கம்: அசோகர் தன் தலைநகரான பாடலிபுத்திரத்தில் ‘மெக்காலி புத்ததிசா’ என்பவர் தலைமையில் மூன்றாம் புத்த சமய மாநாட்டைக் கூட்டினார். மேலும் திபெத், சீனா, பர்மா போன்ற நாடுகளுக்குப் பௌத்த சமயத்தைப் பரப்ப துறவிகளை அனுப்பினார்.

விளக்கம்: இலங்கையில் பௌத்த சமயத்தைப் பரப்ப தன் மகன் மகேந்திரனையும், மகள் சங்கமித்திரையையும் அனுப்பினார் அசோகர். பௌத்த சமயம் உலக சமயமாக மாற்றப்படுவதில், அசோகர் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

விளக்கம்: 1. அசோகர், புத்தரின் வாழ்வுடன் தொடர்புடைய லும்பினி, ரும்மிண்டி, நீக்லிவா, கயா, குசிநரகம் ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்று வழிபட்டார்.

2. அசோகர் பரப்பிய அவரது கோட்பாடுக்ள “அசோக தம்மம்” எனப்பட்டன.

விளக்கம்: தாய் தந்தைக்குப் பணிவிடை செய்தல். அகிம்சையைக் கடைபிடித்தல், உண்மையை நேசித்தல், ஆசிரியர்களைப் போற்றுதல், உறவினரை மதிப்புடன் நடத்துதல்

சமயக் சடங்குகளைத் தவிர்ப்பதுடன், திருவிழாக்களில் விலங்குகள் பலியிடப்படுவதைத் தவிர்த்தல் தடுத்தல்

தர்மயாத்திரை மேற்கொண்டு தர்மத்தை பரப்புதல் 

விளக்கம்: பணியாளர்களையும், கைதிகளையும் அரசின் அதிகாரிகள் மனிதாபிமானத்துடன் நடத்துதல்.

மன்னரையும், பிராமணர்களையும், சான்றோர்களையும் போற்றுதல், சமய சகிப்புத்தன்மையைக் கடைபிடித்தல்

போரைத்தவிர்த்து ‘தர்மத்தின் வழி நடந்து, வாழ்வில் வெற்றி பெறுதல்’ 

போன்றவற்றைக் கடைபிடித்தல்

விளக்கம்: மௌரியரின் ஆட்சிக்காலத்தில் சமஸ்கிருதம், பாலி, பிராகிருதம் போன்ற மொழிகள் வட இந்தியா முழுவதும் சிறப்புப் பெற்றிருந்தன. தமிழ் தென்முனையில் வழக்கிலிருந்தது. இந்திய கிழக்குப் பகுதியில் பிராகிருத மொழியே அரசாங்க மொழியாக இருந்தது.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் இலக்கியத்திற்குச் சமஸ்கிருதமும், பேச்சுவழக்கிற்கு பாலி மொழியும் மக்களிடத்தில் எளிமையாக கையாளப்பட்டன.

விளக்கம்: கௌடில்யர் – அர்த்த சாஸ்திரம்

பத்ரபாகு – கல்பசூத்திரம்

வ்யாதி  – வியாக்கரணம் (இலக்கணம்)

பாணினி – அஸ்டத்யாயி 

சுபந்து – வாசவதத்தா நாட்டிய தாரா (நாட்டிய கலை).

விளக்கம்: பிங்கலர் – சந்த சூத்திரங்கள் 

வாமனர் – காவியலங்கார சூத்திரவிருத்தி

சிலாஸின் கிருசாஸ்வர் – நாடக சூத்திரங்கள் 

பௌத்த சமயநூல் – திரிபீடகங்கள் 

வேதாந்த நூல்கள் – கிருஹ்ய சூத்திரம்.

விளக்கம்: மௌரியர் காலத்தில் இறந்தவர்கள் (பௌத்த ஞானிகள், பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றிய அரசர்கள்) நினைவாக எழுப்பப்பட்ட வட்ட வடிவக் குவிமாடம் கொண்ட கட்டிடங்கள் ‘ஸ்தூபிகள்’ எனப்பட்டன. மௌரியர்கள் ஸ்தூபிகள் அமைப்பதில் அதிக ஆர்வம் காட்டினர். அவர்கள் காலத்தில் ஸ்தூபிகள் கட்டப்பட்டன.

விளக்கம்: பௌத்தர்களின் தியானக் கூடங்கள் “சைத்தியங்கள்” எனப்பட்டன. பௌத்த குருமார்களின் விடுதிகள் ‘விகாரங்கள்’ எனப்பட்டன.

விளக்கம்: அசோகர் காலத்தில் மத்தியப் பிரதேசத்திலுள்ள போபால் அருகே சாஞ்சி என்ற இடத்தில் கட்டப்பட்ட ஸ்தூபி புகழ்பெற்றதாகும். இது அடர்வெண்சாம்பல் நிறக்கற்களால் கட்டப்பட்டது.

விளக்கம்: சாஞ்சி ஸ்தூபி 121.5 அடி அகலமும், 77.5 அடி உயரமும் கொண்டது. இதன் 4 பக்கங்களிலும் உயரமான நுழைவாயில்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தூண்கள் யாவும் சிற்பக்கலைக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும். கல்லாலான ஸ்தூபிகளையும், குகைக் கோயில்களையும் கட்டடங்களையும் மெருகேற்றிப் பளபளப்பாக இன்றும் கண்ணாடிபோல் மின்னும் வகையில் செய்துள்ளனர்.

விளக்கம்: அசோகர் தன்னுடைய 7-வது தூண் கல்வெட்டில் “தர்மமானது நெடுநால் வாழும் பொருட்டு எங்கெல்லாம் கற்றூண்களும் கற்பாறைகளும் காணப்படுகின்றனவோ அங்கெல்லாம் தர்ம ஆணைகள் பொறிக்கப்படுவதாக” என்று கூறியுள்ளார். ஆகவே, பல இடங்களில் காணப்படும் தூண்களின் அமைப்பையும், இடத்தையும் கருதி, அங்கெல்லாம் கல்வெட்டுகளையும் பொறிக்கச் செய்தார்.

விளக்கம்: சாஞ்சி ஸ்தூபியைப் பின்பற்றி மற்றொரு ஸ்தூபி இலங்கையிலுள்ள அனுராதபுரத்தில் கட்டப்பட்டது. சாரநாத், லௌரியாநந்தன்கர், இராம்பூர்வா போன்ற இடங்களில் எழுப்பப் பெற்றக் கற்றூண்கள் சிறப்பானவை. இத்தூண்களில் திமிலுடன் கூடிய எருது, சிங்கம் போன்றவற்றிலான உருவங்கள் பொறிக்கபப்பட்டுள்ளன.

விளக்கம்: மௌரியர் தங்கள் கலை, கட்டடக்கலையால் மிகவும் புகழ்பெற்றனர். சாரநாத்தில் காணப்படும் கற்றூண் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். இது அசோகரது காலத்தில் கட்டப்பட்டது.

விளக்கம்: இத்தூணின் அடிப்பகுதி கவிழ்ந்த நிலையிலுள்ளது ஒரு தாமரை மலர் அல்லது மணி போல் உள்ளது.

அதற்கு மேல் 4 சக்கரங்களைப் பக்கவாட்டில் கொண்ட வட்ட வடிவ முரசு போன்ற அமைப்பு காணப்படுகிறது.

முரசின் மேல்பகுதியில் 4 சிங்கங்கள் ஒன்றையொன்று பின்புறம் ஒட்டி நிற்பதுபோல அமைந்துள்ளன.

விளக்கம்: தர்ம சக்கரம் 24 ஆரங்கள் உடையது. மேலும், அதன் 4 பக்கங்களிலும் சிங்கம், குதிரை, எருது மற்றும் யானை உருவங்களும் காணப்படுகின்றன. மௌரியர்கால புகழை வெளிப்படுத்தும் இந்தக் கலைப்படைப்பு, நமது நாட்டின் தேசிய சின்னத்திலும் பணத்தாள் மற்றும் நாணயங்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. தர்மசக்கரம் நம் தேசியக் கொடியை அலங்கரிக்கிறது.

விளக்கம்: சாரநாத் கற்றூணில் யானை, திமிலுடன் கூடிய எருது, குதிரை, சிங்கம் ஆகிய விலங்குகளின் உருவங்கள் ஓடும் நிலையில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை மூலம் புத்தர் வாழ்வில் நடந்த 4 முக்கிய நிகழ்வுகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதில் ‘யானை’ புத்தரின் அன்னை மாயாதேவி கனவில் வெள்ளை யானை கண்டதை நினைவுப்படுத்துகிறது.

விளக்கம்: சாரநாத் கற்றூணில் காணப்படும் திமிலுடன் கூடிய எருது, இளவரசர் சித்தார்த்தரின் (புத்தர்) இளமைக்கால ஆசைகளைத் தெரிவிக்கிறது.

விளக்கம்: வணிகர்கள் தங்களுக்குள் ‘ஸ்ரேனி’ என்ற வணிகக் குழுக்களை ஏற்படுத்திக் கொண்டனர். தட்சசீலம் கௌசாம்பி, பாடலிபுத்திரம், உஜ்ஜனி போன்ற நகரங்கள், மௌரியர் கால முக்கிய வணிக மையங்களாகத் திகழ்ந்தன.

விளக்கம்: மெகஸ்தனிஸ் இந்தியச் சமூகத்தில் தத்துவஞானிகள், தோட்டக்காரர்கள், கால்நடை வளர்ப்போர், கைவினைஞர்கள், இராணுவ வீரர்கள், கண்காணிப்பாளர்கள், மதிப்பீட்டாளர்கள் ஆகிய 7 பிரிவினர் இருந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

விளக்கம்: அசோகர் மற்றும் அவரது பெயரன் தசரதன் ஆகியோரால் அவர்களுக்கு கொடையாக அளிக்கப்பட்டுள்ள ‘பராபர்குகைகள்’ நம் நாட்டின் பாரம்பரியச் சின்னங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கின்றன.

விளக்கம்: மௌரியர்களின் ஆட்சி முறையில் மைய அரசு தலைமைச் செயலகம், மாநில அரசுகளின் நிதி, நீதி நிருவாகம், பொதுப்பணித்துறை, நகராட்சி முறை போன்றன நமக்கு அளிக்கப்பட்ட கொடையாகும்.

தட்சசீலம் உஜ்ஜயினி, காசி போன்ற மௌரியர் கால பல்கலைக்கழகங்கள் இன்றும் நமது பண்பாட்டு மையமாக சிறந்து விளங்குகின்றன.

இந்து தர்மக் கோட்பாடுகளையும் அன்பு, அஹிம்சை போன்ற பௌத்த சமய நெறிகளையும் வெளிநாடுகளில் பரப்பி, இந்தியப் பண்பாட்டிற்குப் பெருமை சேர்த்தனர்.

விளக்கம்: மௌரியர் கல்வி, கலை, இலக்கிய வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்தியது போன்று, பிராகிருதம் (ஆட்சிமொழி), சமஸ்கிருதம் (இலக்கியமொழி), பாலி (எளிய மக்கள் போசும் மொழி) போன்ற மொழிகளின் வளர்ச்சிக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தனர்.

கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம், இலக்கண நூலான கியாக்கரணம் போன்ற நூல்கள் இந்தியப் பண்பாட்டிற்கு மௌரியர் காலத்தில் வழங்கப்பட்ட கொடைகளாகும்.

அசோகரின் தர்மக்ககோட்பாடுகளான அகிம்சை, சத்தியம், தயை(இரக்கம்), தானம் போன்றவை இந்தியப் பண்பாட்டிற்கு வழங்கப்பட்ட கொடையாகும்.

விளக்கம்: குஷாணர்கள் என்போர் யூச்சி என்ற மரபைச் சார்ந்தவர்கள். இவர்களின் காலம் இந்தியப் பண்பாட்டு வரலாற்றில் கட்டடக்கலையில் சிறப்புற்று விளங்கிய காலமாகும்.

விளக்கம்: குஷாணர்களில் தலைச்சிறந்த மன்னர் ‘கனிஷ்கர்’ இவரது காலத்தில் இந்தியப் பண்பாட்டில் காந்தாரக்கலையும், பௌத்த சமயமும் வளர்ச்சி பெற்றிருந்தன.

விளக்கம்: குஷாணர் காலப் பண்பாட்டுக்கான சான்றுகள்:

1. குஷாணர் வெளியிட்ட நாணயங்கள் 
2. பௌத்த சமய நூலான மகாவிபாஷம், குஷாணர்களின் சமய நிலையைப் பற்றித் தெரிவிக்கிறது.
3. காந்தாரக்கலை குஷாணர்களின் கலையையும், பண்பாட்டையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
4. சீனப்பயணி யுவான்சுவாங்கின் பயணக்குறிப்புதான், அவர்களின் காலவரிசையை அறிந்துகொள்ள உதவியாக உள்ளன.

விளக்கம்: முதலாம் காட்பீசஸ் – மரபைத் தோற்றுவித்தவர்

கனிஷ்கர் – புகழ்பெற்ற மன்னர் 

வாசுதேவர் – கடைசி மன்னர்

விளக்கம்: குஷாணர்களின் ஆட்சி முறையில், அரசனே நாட்டின் தலைவன். அரசர்கள் மகேசுவரன், தேவபுத்திரன் போன்ற விருதுப்பெயர்களைச் சூட்டிக்கொண்டனர். அரசனுக்குப் பின் மூத்த மகன் அரசனாவது பிற்கடை (வாரிசு) உரிமையாகும்.

விளக்கம்: குஷாணர் ஆட்சியில், பரந்த பேரரசு சத்ரப்புகள், அகாரா, ஜனபதா, தேசா என்ற பல பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. மதுரா, காசி, கௌசாம்பி, அயோத்தி ஆகிய பகுதிகள் சிறப்புற்று விளங்கின. மகாசேனாதிபதி என்பவர் நிர்வாகத்தில் முக்கிய இடம் வகித்தார்.

விளக்கம்: சமூகத்தில் பெண்கள் உயர்நிலையில் காணப்பட்டன.

குஷாணர் கால சமுதாயத்தில் கருணாசிரமமுறை நடைமுறையில் இருந்தது. இருப்பினும், சமுதாயத்தில் பல தரப்பட்ட தொழிலாளர்களும் வணிகர்களும் இருந்துள்ளனர்.

வீரக் கழலணிதல், கையில் கங்கணம் கட்டுதல், காதணி போன்றவற்றை ஆண்கள் அணிந்திருந்தனர்.

மற்போர் செய்தல் மற்றும் உடல் வலிமையை வளர்க்கும் விளையாட்டுகள் விளையாடப்பட்டன.

விளக்கம்: குஷாணர் காலத்தில் பௌத்த சமயம், இந்து சமயம், சமண சமயம் ஆகியவை செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தன. இவர்கள் சமயப்பொறையைக் கடைபிடித்தனர். இக்காலத்தில் தான், மகாயான பௌத்த சமயத்தின் மொழியாகச் ‘சமஸ்கிருதம்’ இருந்தது. இந்து சமயத்திற்கு நிகராகப் பௌத்த சமயமும் வளர்ச்சி பெற்றது.

விளக்கம்: குஷாணர் காலத்தில், நாட்டின் முக்கிய தொழிலாக வேளாண்மை விளங்கியது. வேளாண்மை சார்ந்த பிற தொழில்களும் வளர்ச்சி பெற்றிருந்தன. குஷாணர்கள் காலத்தில் உள்நாட்டு வாணிகமும் அயல்நாட்டு வாணிகமும் தடையின்றி நடந்தன. உரோம நாட்டுடன் நடந்த வணிகத்தால் அந்நாட்டுத் தங்கம் இந்தியச் சந்தைகளில் மிகுதியாகக் காணப்பட்டன. இந்தியாவின் மஸ்லின் துணி, ரோம் நாட்டில் மிகுதியாக விற்பனையாயிற்று. தொழிற்கழகங்களும், வாணிகக்கழகங்களும் செயல்பட்டன. இவ்வணிகக் குழுவின் தலைவனாகப் ‘பிரமுக்’ என்பவர் செயல்பட்டார்.

விளக்கம்: 4-வது பௌத்த சமய மாநாடு, காஷ்மீரிலுள்ள ‘குந்தல் வனம்’ என்ற இடத்தில் ‘வசுமித்திரர்’ தலைமையில் நடைபெற்றது. அஸ்வகோசர் முன்னிலை வகித்தார். இம்மாநாட்டில் பௌத்த பீடகங்களுக்கான விளக்க உரை தொகுக்கப்பட்டது. இவ்விளக்க உரை ‘விபாஷங்கள்’ எனப்பட்டன. மேலும், மகாயான பௌத்த கருத்துக்களைப் பரப்ப நெறிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டன. புத்த சமயமும் இரு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தது. (ஹீனயானம், மகாயானம்)

விளக்கம்: 1. ஹீனயானத்தைப் பின்பற்றிய புத்த பிரிவினர், பௌத்த சமய தத்துவ நூலை செப்புப் பட்டயத்தில் எழுதினர். இவர்கள் பௌத்த ஸ்தூபிகளை எழுப்பினர்.

2. மகாயானம் மத்திய ஆசியா, சீனா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளிலும், ஹீனயானம் இலங்கை, பர்மா, தாய்லாந்து மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகளிலும் பரவின

விளக்கம்: குஷாணர்கள் காலத்தில் சமஸ்கிருதமொழி செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தது. இவர்கள் காலத்தில் பல சமஸ்கிருத நூல்கள் எழுதப்பட்டன. புத்தசரிதம், சௌந்தரநத்தம், மத்தியமிகசூத்திரம், மகாவிபாசசரித்திரம் போன்றவை.

விளக்கம்: புத்தசரிதம், சௌந்தரநத்தம் – அஷ்வகோஷர்

மத்தியமிகசூத்திரம் – நாகார்ஜுனர்

மகாவிபாசசரித்திரம் – வசுமித்திரர்

விளக்கம்: கனிஷ்கர், பெஷாவர் என்ற நகரில் ஸ்தூபிகளை எழுப்பினார். கனிஷ்கபுரம் (புருஷபுரம்) என்ற புதிய நகரை நிர்மாணித்தார். கனிஷ்கர் காலத்தில் காந்தாரக்கலையும் மதுரா சிற்பக்கலையும் சிறப்புப் பெற்று விளங்கின.

விளக்கம்: காந்தாரப் பகுதியில் தோன்றி வளர்ந்த கலையே காந்தாரக்கலையாகும். இந்தியச் சிற்பக்கலையும் கிரேக்கக்கலையும் ஒன்றிணைந்து உருவான கலையே காந்தாரக்கலை ஆகும்

விளக்கம்: மனித உருவத்தில் தசைகள், மீசை, சிகை தெரியும்படி உருவத்தை வடித்தல்

தடித்த ஆடைகள் அவற்றின் மடிப்புகள் தெரியும்படி வடிவமைத்தல்

அழகான சிற்பங்கள், அழகான ஆபரணங்கள் மற்றும் சிற்ப நுணுக்கங்கள் மூலமாக கருத்துகளை உணர்த்துதல் 

விளக்கம்: இக்கலையின் முக்கிய கருப்பொருள், ‘சிற்பக்கலை வாயிலாகவே மகாயான பௌத்த சமயக் கோட்பாடுகளைப் பரப்புதலாகும்’.

நின்ற வடிவில் புத்தரது சிலை (மதுரா கலை) வடிவமைக்கப்பட்டிருத்தல்

காந்தாரக் கலையில் சிலையின் தலைக்குப் பின்னால் வட்ட வடிவ ஞான ஒளியை இடம்பெறச் செய்தல்.

விளக்கம்: தற்போதைய உத்திரப்பிரதேசதிலுள்ள மதுரா என்னுமிடத்தில் தோன்றி  வளர்ந்த கலையே மதுரா கலையாகும். தொடக்கக் காலத்தில் மதுரா கலைபாணி, உள்நாட்டு கலைநயத்துடன் வளர்ச்சி பெற்றது. புத்தரது உருவங்களில் குறிப்பாக அவரது முகம் ஆன்மீகப் பொலிவு நிறைந்து காணப்பட்டது. இத்தகைய ஆன்மீகப் பொலிவு காந்தாரக்கலைச் சிற்பங்களில் இல்லை எனலாம்.

விளக்கம்: யக்சினிகள், அப்சரஸ்கள் ஆகிய உருவங்கள் மதுரா கலைபாணியின் சிறப்புக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கின்றன.

விளக்கம்: குஷாணர்கள் காலத்தில் பௌத்த சமயம் சீனா, ஜப்பான், தென் கிழக்காசிய நாடுகளில் பரவியது.

இந்தியாவில் காந்தாரக்கலை, மதுராகலை போன்றவை புதிதாகக் தோன்றின.

பாலி மொழிக்கு பதிலாகச் சமஸ்கிருத மொழியில் பல நூல்கள் இயற்றப்பட்டன.

விளக்கம்: கனிஷ்கர் காலத்தில், நாடு அனைத்து துறைகளியலும் முன்னேற்றம் அடைந்ததால் இவரை இரண்டாம் அசோகர் என்றழைத்தனர்.

இந்து சமயம், பௌத்த சமயம் மற்றும் பிற சமயங்களும் வளர்ச்சி பெற்றன.

இக்காலத்தில் புத்தரது உருவ சிலைகள் நின்ற நிலையில் வடிக்கப்பட்டன.

விளக்கம்: 1.குஷாணர் காலத்தில் புத்தரது சிலையின் தலைக்குப் பின்னால் வட்ட வடிவ ஞானச்சுடர் உள்ளபடி இக்காலம் முதல் செதுக்கப்பட்டது.

2. இம்முறை பிற்காலத்தில் இந்துக் கடவுளர் சிலை உருவாக்கத்தில் பின்பற்றப்பட்டது

விளக்கம்: கனிஷ்கர் காலத்தில் நாடு அனைத்து துறைகளிலும் முன்னேற்றம் அடைந்ததால், இவரை இரண்டாம், அசோகர் என்றழைத்தனர். கனிஷ்கர் குஷாணர்களில் புகழ்பெற்ற மன்னர் ஆவார். 

விளக்கம்: கி.பி(பெ.ஆ) 3-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் குப்தப்பேரரசு ‘ஸ்ரீகுப்தர்’ என்பவரால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. முதலாம் சந்திரகுப்தர், முதலாம் சமுத்திக்குப்தர், இரண்டாம் சந்திரகுப்தர், முதலாம் குமாரகுப்தர் போன்றோர்கள் இப்பேரரசின் சிறந்த மன்னர்களாகத் திகழ்ந்தனர். இந்தியப் பண்பாட்டிற்குக் குப்தர்கள் பல வகையிலும் உதவினர். ஆட்சிமுறை, சமூக, பொருளாதார, சமய, நுண்கலைகள், இலக்கியங்கள், அறிவியல் தொழில்நுட்பம் போன்ற பல்வேறு வகையான பண்பாட்டுக் கூறுகளில் தங்களின் முத்திரையைப் பதித்துள்ளனர்.

விளக்கம்: விசாகதத்தர், காளிதாசர் ஆகியோரின் இலக்கியங்கள் 

அலகாபாத் கற்றூண் கல்வெட்டு, மெஹ்ரோலி இரும்புத்தூண்

சீனப்பயணி பாஹியானின் ‘போகோகி’ எனப்பட்ட பயணக்குறிப்புகளும், நாணயங்கள் மற்றும் வரலாற்றுச் சின்னங்கள்

விளக்கம்: இந்தியாவிற்கு வந்த முதல் சீனப்பயணி பாஹியான். இவர், பெஷாவர், காசி உள்ளிட்ட இடங்களுக்குச் சென்று பார்வையிட்டார். இவர் இந்தியாவில் 9 ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார்.

விளக்கம்: சீனப் பயணி இந்தியாவில் 9 ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார். பாடலிபுத்திரத்தில் இருந்த 3 ஆண்டுகளில் சமஸ்கிருத மொழியையும், பௌத்த இலக்கியங்களையும் கற்றார். இவருடைய குறிப்புகள் இரண்டாம் சந்திரகுப்தரின் அரசியல், சமூக, பொருளாதார சமய நிலைகளைப் பற்றிக் கூறுகின்றன.

விளக்கம்: குப்தர காலத்தில் குமாரமாத்யர்கள் என்ற வருவாய்த்துறை உயரதிகாரிகள் பற்றியும், மகாசந்திரவிக்ரஹா என்ற வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் பற்றியும் குப்தர் காலக் கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் நீதித்துறை மற்றும் இராணுவத்துறையில் பொறுப்பு வகித்த அமைச்சர்களை முறையே தண்டநாயர், மகாதண்டநாயகர் என்ற பெயர்களால் குறிப்பிட்டதை அலகாபாத் கற்றூண் கல்வெட்டு மூலம் அறியமுடிகிறது.

விளக்கம்: மகாஅஸ்வபதி – குதிரைப்படைத் தலைவர்

மகாசந்திவிக்ரஹா – வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் 

குமாரமாத்யர் – வருவாய்த்துறை உயரதிகாரிகள்

தண்டநாயக்கர் – நீதித்துறை அமைச்சர் 

மகாதண்டநாயகர் – இராணுவத்துறை அமைச்சர் 

விளக்கம்: அலகாபாத் கற்றூண் கல்வெட்டு “அரிசேனர்”  என்பவரால் 33 வரிகளில் பொறிக்கப்பட்டது. இதில் முதலாம் சந்திரகுப்தரின் போர் வெற்றிகள், படைத்திறன் ஆகியவை பற்றியும், குப்த பேரரசின் ஆட்சி எல்லைகள் பற்றியும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

விளக்கம்: குப்தர்களின் பேரரசு தேசம் அல்லது புக்தி என்ற பெயர்களைக் கொண்ட மாநிலங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இம்மாநிலங்களை ‘உபாரிகா’ என்ற ஆளுநர்கள் ஆட்சி செய்தனர். இவர்கள் பேரரசரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். ‘உபாரிகா’ மாநில நிர்வாகத்துடன் யானைப்படை, குதிரைப்படை வீரர்களையும் படைத்துறை நிர்வாகத்தையும் மாநில அளவில் நிர்வகித்தார்.

விளக்கம்: மாநிலங்களின் பெயர் – தேசம், புக்தி

மாநிலங்களை நிர்வகித்த ஆளுநர் – உபாரிகா

மாநிலங்கள் ‘விஷயம்’ என்ற மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன. இவற்றை ஆட்சி செய்தவர்கள் விஷயபதிகள் எனப்பட்டனர். இவர்கள் மாநில ஆளுநரால் நியமிக்கப்பட்டனர்.

விளக்கம்: 1. குப்தர் காலத்தில் ‘லோகபாலா’ என்ற அலுவலரைப் பற்றி ஈரன் என்ற கல்வெட்டுச் செய்தி குறிப்பிடுகிறது

2. குப்தர் காலத்தில் மாவட்டங்கள் பூமி, பதாகா, பீடா போன்ற பல்வேறு வித ஆட்சிப்பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் மாவட்டங்கள் பூமி, பதாகா, பீடா போன்ற பல்வேறு வித ஆட்சிப்பிரிவுகள் பிரிக்கப்பட்டன. இவற்றை ஆயுக்தகா, மகதரா போன்ற அதிகாரிகள் ஆட்சி செய்தனர். மகதராவின் கீழ் 8 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட குழு செயல்பட்டது.

விளக்கம்: இரண்டாம் சந்திரகுப்தர் காலத்தில் ‘பஞ்ச மண்டலி’ என்ற குழுமத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் சாஞ்சிக் கல்வெட்டில் காணப்படுகின்றன. இதேபோல் ‘லோகபாலா’  என்ற அலுவலரைப் பற்றி ‘ஈரன்’ என்ற கல்வெட்டுச் செய்தி குறிப்பிடுகிறது.  

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் மாவட்ட அளவிலிருந்து, ஆலோசனைக் குழு விஷயபதிகளுக்கு நிர்வாக முறையில் ஆலோசனை கூறியது. இக்குழுவிற்கு ‘அத்யஷா’ என பெயர். கிராமப் பஞ்சாயத்துகளும் சிறப்புப் பெற்று திகழ்ந்தன.

விளக்கம்: 1. வங்காளம், பீகார், உத்தரப்பிரதேசத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள், மன்னரின் நேரடி நிர்வாகத்தின் கீழ் செயல்பட்டன.

2. குப்தர்கள் ஆட்சி முறை, வாகாடகர்கள், காலச்சூரிகள், சாளுக்கியர்கள், ராஷ்டிரகூடர்கள் போன்றோர்க்கு முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தது எனலாம். குப்தப்பேரரசின் பல்வேறு நிர்வாக முறைகளை இவர்கள் பின்பற்றினர்.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் காலாட்படை, குதிரைப்படை, தேர்ப்படை, யானைப்படை ஆகிய படைகள் இருந்தன. மன்னரால் சிறப்பாக வழி நடத்தப்பட்ட இப்படை நிர்வாகம் குப்தர்களின் வெற்றிக்குக் காரணமாகத் திகழ்ந்தது. காலாட்படையின் தலைவர் ‘பாலாதிகிருதியா’ என்றழைக்கப்பட்டார்.

விளக்கம்: காலாட்படை தலைவர் – பாலாதிகிருதியா

குதிரைப்படை தலைவர் – சேனாதிபதி

அரண்மனைக் காவலர்கள் – மகாபிரதிஹாரா

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் இராணுவக் கிடங்குகளின் தலைமை அலுவலகம் ரணபந்தகர் எனப்பட்டது. மேலும் மகாபிரதிஹாரா என்ற அரண்மனைக் காவலர்களும், சத்யதபகிதா என்ற அரச சமையலறைக் கண்காணிப்பாளரும் முக்கிய இடம் பெற்றனர்.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில், அமாத்யா, சச்சிவா போன்ற அலுவலர்கள் நிர்வாக அதிகாரிகளாகப் பணியாற்றினர். ஒற்றர்களைக் கொண்ட உளவு அமைப்பு ‘துடாகா’ என்றழைக்கப்பட்டது.

விளக்கம்: பெண்கள் உயர்ந்த நிலையில் வைத்து மதிக்கப்பட்டனர். இவர்கள் கல்வியறிவு பெற்று சமூகத்தில் சிறந்து விளங்கினர்.

விளக்கம்:  குப்தர்கள் காலத்தில் ‘ஆச்சார்யா’ எனப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்குச் சமூகத்தில் உயர்ந்த மதிப்பிருந்தது. பெண்கள் காதணிகள், கழுத்தணிகள், வளையல்கள் போன்றவற்றை அணிந்தனர். தங்கம், வெள்ளி போன்றவற்றிலான ஆபரணங்களுக்கும் மக்களிடையே பெரும் வரவேற்பு இருந்தது. போர்க்கைதிகள், கடனாளிகள், சூதாட்டத்தில் தோற்றவர்கள் அடிமைப்படுத்தப்பட்டனர்.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் வேளாண்மையே முக்கிய தொழிலாக விளங்கியது. நெல், கோதுமை, பார்லி போன்ற தானியங்கள் பயிரிடப்பட்டன. விளைச்சல் மற்றும் நிலத்தின் தன்மை அடிப்படையில் நிலம் 5 வகையாகப் பிரிக்கப்பட்டது. நீர்ப்பாசனத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. 

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் ‘ஜலநிர்கமா’ என்ற வடிகால்கள் மூலம் நீரானது, பாசனப்பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டது. “சுதர்சன ஏரி” குப்தர்கள் கால நீர்ப்பாசனத்தில் முக்கிய இடம் பிடித்தது.

விளக்கம்: குப்தர்கள் காலத்தில் விளைச்சலில் ஆறில் ஒரு பங்கு மக்களிடமிருந்து வரியாக வசூலிக்கப்பட்டது. இது ‘பாகா’ எனப்பட்டது.